Metoda określania zachowania się materiałów w warunkach działania obciążeń zgniatających. Próba jest ściskana i prowadzona jest rejestracja odkształcenia przy różnych obciążeniach. Oblicza się naprężenie ściskające oraz odkształcenie oraz tworzy wykres we współrzędnych naprężenie-odkształcenie, wykorzystywany do określania granicy sprężystości, granicy proporcjonalności, wyraźnej granicy plastyczności, granicy plastyczności oraz (w przypadku niektórych materiałów) wytrzymałości na ściskanie. Standardowe próby ściskania są opisane w normach ASTM C-773 (materiały ceramiczne o wysokiej wytrzymałości), ASTM E-9 (metale), ASTM E-209 (metale w podwyższonych temperaturach) i ASTM D-695 (tworzywa sztuczne).