Metoda określania właściwości pełzania lub relaksacji naprężeń. Aby określić właściwości pełzania, materiał jest poddawany działaniu stałego obciążenia rozciągającego lub ściskającego w stałej temperaturze, w dłuższym okresie czasu. W określonych odstępach czasu dokonuje się rejestracji odkształcenia i tworzy się wykres odkształcenie pełzania względem czasu. Nachylenie krzywej w każdym punkcie określa szybkość pełzania. Gdy nastąpi destrukcja, powoduje to zakończenie próby oraz zarejestrowanie czasu do zerwania. Jeżeli w okresie wykonywania próby nie dojdzie do destrukcji próbki, można zmierzyć powrót pełzaniowy. Aby określić relaksację naprężeń materiału, próbkę poddaje się odkształceniu w określonym stopniu i rejestruje się zmniejszenie naprężenia w dłuższym okresie czasu, w stałej temperaturze. Standardowe procedury prób pełzania są szczegółowo przedstawione w normach ASTM E-139, ASTM D-2990 i D-2991 (tworzywa sztuczne) oraz ASTM D-2294 (kleje).