Metoda pomiaru właściwości materiału poddawanemu obciążeniu belki prostej. W przypadku niektórych materiałów jest nazywana próbą belki poprzecznej. Próbka zostaje oparta na dwóch nożach, jak belka prosta, a w środku jej długości zostaje przyłożone obciążenie. Dla kolejnych przyrostów obciążenia oblicza się maksymalne naprężenie włókna oraz maksymalne odkształcenie. Wyniki przedstawia się na wykresie naprężenie-odkształcenie, a maksymalne naprężenie włókna przy destrukcji to Wytrzymałość na zginanie. W przypadku materiałów, które nie pękają, podaje się giętną granicę plastyczności. Standardowe procedury prób są przedstawione ASTM D-790 (tworzywa sztuczne) i ASTM C-674 (wypalane wyroby z ceramiki szlachetnej). ASTM D-797 (elastomery), ASTM A-438 (żeliwo) oraz ASTM D-86 (szkło)