Praca wykonana na jednostkowej objętości materiału podczas zwiększania prostej siły rozciągającej od wartości zerowej do wartości powodującej zerwanie jest definiowana jako „moduł wiązkości”. Można go obliczać jako całkowite pole powierzchni pod krzywą naprężenie-odkształcenie od punktu zapoczątkowania pęknięcia. Wiązkość materiału to jego zdolność do pochłaniania energii w zakresie odkształceń plastycznych materiału.