Wskazanie maksymalnego naprężenia, jakie może wystąpić w materiale bez powodowania odkształcenia plastycznego. Jest to naprężenie, przy którym materiał wykazuje określone trwałe odkształcenie i praktycznie stanowi przybliżenie granicy sprężystości. W oparciu o wykres naprężenie-odkształcenie wyznaczana jest umowna granica plastyczności. Jest to naprężenie odpowiadające punktowi przecięcia krzywej wykresu naprężenie-odkształcenie z prostą równoległą do części wykresu w postaci linii prostej, przesuniętej o określone odkształcenie. Przesunięcia dla metali zwykle definiuje się jako 0,2%, tj. punkt przecięcia linii przesunięcia z osią zerowego naprężenia leży przy odkształceniu 0,2%. Przesunięcie dla tworzyw sztucznych wynosi zazwyczaj 2%.