Norma ASTM D413 dotyczy metod wyznaczenia wytrzymałości przylegania warstwy
gumowej do materiałów elastycznych, takich jak tkaniny, światłowody lub cienka
blacha z metalu lub stopu metali. Nasza uniwersalna maszyna wytrzymałościowa
jest w pełni zgodna z wymaganiami normy i jest odpowiednio wyposażona
umożliwiając prowadzenie tego rodzaju prac badawczych.
Próba przyczepności polega na działaniu siłą w celu usunięcia warstwy z
próbki poprzez rozrywanie połączonych powierzchni. Wartością mierzoną jest
„wytrzymałość na rozwarstwianie/rozdzieranie” stanowiącą wartość średnią siły
niezbędnej do usunięcia warstwy gumy podzieloną przez szerokość badanej próbki.
Norma dopuszcza stosowanie trzech
rodzajów próbek określonych jako: typ A – do próby rozrywania pod kątek 180º,
typ B – do próby rozrywania pod kątek 90º, oraz próbki pierścieniowe. Do
mocowania próbek typa A i B zalecamy stosowanie uchwytów pneumatycznych odziałaniu bocznym, łatwych w obsłudze i zapewniających wysoką wydajność i
powtarzalność. Zastosowanie uchwytów z zaciskiem śrubowym stanowi rozwiązanie
tańsze umożliwiające realizację prób wytrzymałościowych materiałów gumowych.
Oba rodzaje uchwytów mogą być wyposażone w różne typy szczęk. Szczęki z
powierzchnią czołową ząbkowaną stosowane są zazwyczaj w badaniach metali lub
materiałów twardych i gładkich. Szczęki z powierzchnią czołową wyłożoną warstwą
gumy są stosowane w przypadku badań materiałów miękkich. Do badań w próbie
rozrywania pod kątem 90º próbek typu B lub próbek pierścieniowych opracowano
konstrukcję oprzyrządowania umożliwiającego utrzymanie i ruch podłoża w czasie
gdy warstwa gumy jest odrywana od podłoża podczas przemieszczania się uchwytu
górnego.
W próbie rozrywania, proces akwizycji danych stanowi największe wyzwanie
stanowiąc element krytyczny badań zapewniających uzyskanie wyników powtarzalnych
i o wysokiej dokładności. Konieczne jest zapewnienie rejestracji danych z
wysoką częstotliwością próbkowania połączoną z odpowiednią szerokością pasma
częstotliwości. Wysoka prędkość próbkowania umożliwia akwizycję krytycznych
zmian w materiale poddanych próbie rozrywania. Istnieją urządzenia oferujące
systemy rejestracji danych z wysoką prędkością próbkowania, lecz nie
posiadające pamięci buforowej co ogranicza możliwości określenia podstawowych
wartości umożliwiających charakterystykę zachowania się materiału podczas
badań. Nieodpowiednia szerokość pasma próbkowania danych wprowadza zakłócenia w
opisie wyników badań filtrując dane i redukując te wyniki, które są niezbędne
do wyznaczenia wymaganych przez normę właściwości badanych materiałów.