W celu wyznaczenia siły rozrywania i wartości wydłużenia tkaniny przeprowadzono próbę rozrywania pasków z materiałów włókienniczych splątanych bezładnie oraz próby cięcia pasków materiałów włókniny, materiałów filcowych oraz tkanin powleczonych.
Próbki do badań w postaci pasków zazwyczaj posiadają wymiary: szerokość 25, 35, 50 lub 65 mm (plus 20 włókien przędzy, jeżeli któraś z próbek jest szersza) i długość przynajmniej 150 mm. Z próbek przygotowanych do realizowanych przez firmę Instron badań usunięto równą liczbę włókien przędzy (10 włókien) z każdej strony paska w celu uzyskania szerokości pomiarowej 25 mm lub 50 mm. Procedura ta tłumaczy określenie próba „splątanych” pasków (ze względu na prowizoryczne postępowanie podczas przygotowania próbek różniących się wymiarami). Próbki do prób cięcia charakteryzowały się szerokością 25 mm lub 50 mm i długością min. 150 mm.
Próbki zamocowano w uchwytach z rozstawem szczęk 75 mm i rozrywano w warunkach naprężęń rozciągających z prędkością odkształcenia 300 mm/min do zniszczenia. Wyniki uzyskane podczas badań umożliwiają określenie ważnych parametrów dla tego rodzaju materiałów – siła rozrywania (maksymalne obciążenie) oraz wydłużenie względne.
Mimo, że uchwyty z ręcznym zaciskiem oraz z powierzchnią płaską szczęk są odpowiednie do tego rodzaju próby, to użytkownicy preferują stosowanie uchwytów o działaniu pneumatycznych zapewniających łatwą obsługę, wysoką wydajność i lepszą powtarzalność. Uchwyty o działaniu pneumatycznym umożliwiając ustawienie ciśnienia użytego do mocowania próbek. Działanie uchwytów ręcznych uzależnione są od siły jaką dysponuje operator co nie zapewnia odpowiedniej powtarzalności. Zalecamy stosowanie szczęk o szerokości min. 10 mm większej i min. 25 mm wyższych od próbek przeznaczonych do badań.
Stwierdzono, że ciśnienie mocowania oraz osiowanie próbki krytycznie wpływa na uzyskane wyniki badań. Zbyt wysokie ciśnienie może powodować przedwczesne rozrywanie próbki, a zbyt niska wartość ciśnienia może powodować ślizganie się lub rozerwanie próbki przy powierzchni czołowej szczęk. Zastosowanie oprogramowania do badań materiałowych stanowi idealne rozwiązanie wspomagające pracę z urządzeniem do badań materiałów włókienniczych umożliwiając odpowiednio zastosować obciążenie wstępne oraz uruchomienie próby lub powiadomienie operatora o zbyt luźnym mocowaniu próbki w uchwytach.