Materiały biadhezyjne są naturalnymi polimerami, które wprowadzane są do farmaceutycznych preparatów, które dostarczane są do użytkownika w formie leku. Umożliwiają odpowiednie pochłanianie leków przez biologiczny substrat, tj. tkanki lub błony śluzowe. W przypadku wprowadzania leków wraz z klejem biologicznym (biodhezyjnym polimerem), nośnik leku pozostaje w ciągłym kontakcie z powierzchnią absorbującą umożliwiającą wprowadzenie leku do miejsca docelowego. Tego rodzaju aplikacja farmaceutyczna pozwalająca przyklejanie substancji czynnych do określonych miejsc w organizmie, w celu miejscowego podawania leku, albo do powlekania konkretnych części ciała pozwala uzyskać lepsze wyniki terapeutyczne niż standardowe wprowadzanie leków drogą doustną.
Wytrzymałość na rozwarstwianie określa maksymalną przyczepność kleju biologicznego i substratu docelowego. Odpowiednia przyczepność musi zapewnić skuteczną wartość stężenia leku pozostającego w określonym miejscu przez wystarczający do zaaplikowania zdefiniowanej porcji leku. Z tego względu badanie przyczepności klejów biologicznych jest krytycznym elementem procesu produkcji bioadhezyjnych materiałów polimerowych.
Podczas badania, warstwa polimeru bioadhezyjnego została naniesiona na powierzchnię górnej części uchwytu próbki zamocowanego do ruchomej głowicy maszyny wytrzymałościowej MicroTester 5948 skonfigurowanej z 10N głowicą pomiarową. W trakcie badania zastosowano obciążenie wstępne 5N przez 6 s umożliwiające powstanie połączenia w wyniku przybliżenia górnej części uchwytu do substratu zamocowanego na powierzchni dolnego uchwytu. Po 6 s obciążenia głowica przesuwa się do góry ze stałą prędkością rozdzielając dwie powierzchnie. Urządzenie rejestruje maksymalną wartość siły niezbędną do rozdzielenia sklejonych warstw. Parametry próby oraz akwizycja wyników realizowana była na poziomie oprogramowania Bluehill 3. Badanie przeprowadzono w kąpieli w specjalnie skonstruowanej komorze temperaturowej umożliwiającej uzyskanie kontrolowanych warunków fizjologicznych. Komora pozwala prowadzić próby w temperaturze 37°C ± 1°C.
Pragniemy podziękować Nanyang Technological University, School of Material Science and Engineering – grupie zajmującej się Biomateriałami za ogromny wkład w opracowanie metodyki badań klejów biologicznych – polimerów bioadhezyjnych.