Do podstawowych wielkości opisujących właściwości większości tworzyw jakimi są kleje należy ich wytrzymałość na odrywanie oraz kleistość. Wartość tych wielkości zależy od zastosowanej siły na połączenie spoiny wykonanej z kleju. Próba przylegania pętli wykonywana jest przez producentów oraz użytkowników klejów przylepcowych i umożliwia uzyskanie danych niezbędnych do określenia przyczepności kleju do podłoża, tj. wytrzymałości na odrywanie. Próbę tę (EN 1791) przeprowadzana się przy użyciu taśmy poliestrowej lub papierowej taśmy z warstwą utwardzonego kleju.
Próbę przeprowadza się na maszynie wytrzymałościowej z użyciem uchwytu śrubowego lub uchwytu pneumatycznego. Zacisk uchwytu, w którym umieszczona jest próbka (w kształcie pętli) przemieszcza się w kierunku drugiego zacisku, w którym zamocowana jest płytka metalowa lub szklana, do momentu, w którym powierzchnia próbki z warstwą kleju styka się z płytką lub do uzyskania założonej wartości siły. Kiedy osiągnięta jest wartość graniczna siły lub położenia próbki następuje natychmiastowa zmiana kierunku działania siły i pętla odrywana jest od podłoża z maksymalną siłą, która rejestrowana jest przez urządzenie.
W celu pełnego zrozumienia wymagań niezbędnych do przeprowadzania próby umożliwiającej uzyskanie ważnych wyników właściwości materiałów i tworzyw jakimi są kleje zaleca się przestudiowanie normy przed zakupem urządzenia.