Metoda ta jest stosowana do wyznaczenia wytrzymałości na odrywanie taśm samoprzylepnych. Umożliwia określić siłę wiązania kleju i wartość parametrów jak, wytrzymałość na odrywanie i wartość zastosowanego w badaniach obciążenia średniego. Norma EN 1939 zawiera wymagania dotyczące prowadzenia badań, które są odpowiednie do większości stosowanych taśm samoprzylepnych i umożliwiają określić charakterystykę pracy taśm podczas rzeczywistego użytkowania.
Próbka składa się ze sztywnego podłoża, do którego przyklejona jest taśma klejąca. W celu równomiernego przyklejenia taśmy stosowany jest specjalny walec umożliwiający zastosować stałą siłę docisku taśmy do podłoża. Tak przygotowana próbka jest następnie mocowana w przestrzeni roboczej urządzenia do rozciągania, w której taśma jest oddzierana od podłoża pod kątem 180°. W czasie próby rejestrowana jest wartość siły niezbędnej do oderwania taśmy oraz wyznaczana jest średnia wartość siły odrywania. Ze względu na to, że siła ulega zmianom w bardzo krótkich odstępach czasu, istotne jest zastosowanie akwizycji danych z największą możliwą prędkością próbkowania. Zastosowanie maszyny wytrzymałościowej serii 5900 wyposażonej w system akwizycji danych umożliwiający rejestrację danych z częstotliwością 1 kHz lub większą, zapewni wykonanie próby z uzyskaniem bardzo dokładnych wyników badań.
Zalecamy zapoznanie się, przed zakupem urządzenia, z wymaganiami zawartymi w normie w celu odpowiedniego przygotowania oprzyrządowania oraz wyznaczenia parametrów lub właściwości materiałów i kleju będących przedmiotem zainteresowania.