Próba rozciągania metodą grab stosowana jest do badań geotekstyliów w celu wyznaczenia ich obciążenia zrywającego oraz wydłużenia. W próbie metodą grab centralna część próbki na jej szerokości poddawana jest działaniu sił rozciągających. Wykonanie tego badania umożliwia wyznaczyć „wytrzymałość rzeczywistą” materiałów tekstylnych. Wartość wytrzymałości rzeczywistej odpowiada wytrzymałości materiału próbki w jej określonym obszarze na jej szerokości wraz z wytrzymałością przylegających obszarów badanej próbki.
Próbki do badań wycięto z tkaniny w kierunku ułożenia włókien uzyskując powierzchnię 101.6 mm x 203.2 mm. Próbki zamocowano w uchwytach z rozstawem szczęk 75 mm i rozrywano w warunkach naprężęń rozciągających z prędkością odkształcenia 300 mm/min do zniszczenia. Wyniki uzyskane podczas badań umożliwiają określenie ważnych parametrów dla tego rodzaju materiałów – siła rozrywania (maksymalne obciążenie) oraz wydłużenie względne.
Materiały geotekstylne często pokryte są warstwą uniemożliwiającą prawidłowe mocowanie w uchwytach ręcznych powodując ślizganie lub rozrywanie próbek przy powierzchni szczęk wskutek stosowania nadmiernej siły zacisku. Zalecamy stosowanie uchwytów o działaniu pneumatycznym zapewniających łatwą obsługę, wysoką wydajność i wysoką powtarzalność. Uchwyty o działaniu pneumatycznym umożliwiają ustawienie ciśnienia użytego do mocowania próbek. Działanie uchwytów ręcznych uzależnione są od siły jaką dysponuje operator co nie zapewnia odpowiedniej powtarzalności Badania metodą grab wymaga stosowania uchwytów o powierzchni 25,4mmx50 mm – z dłuższą powierzchnią czołową uchwytu ułożoną równolegle do kierunku działania siły.
Stwierdzono, że ciśnienie mocowania oraz osiowanie próbki krytycznie wpływa na uzyskane wyniki badań. Zbyt wysokie ciśnienie może powodować przedwczesne rozrywanie próbki, a zbyt niska wartość ciśnienia może powodować ślizganie się lub rozerwanie próbki przy powierzchni czołowej szczęk. Istnieje możliwość wyposażenia urządzenia w system osiowania próbki, który zapewnia wysoką powtarzalność i zwiększa wydajność badań ułatwiając i skracając czas instalowania w maszynie próbki. Zastosowanie oprogramowania do badań materiałowych stanowi idealne rozwiązanie wspomagające pracę z urządzeniem do badań tekstyliów umożliwiając odpowiednio zastosować obciążenie wstępne oraz uruchomienie próby lub powiadomienie operatora o zbyt luźnym mocowaniu próbki w uchwytach.