Norma ISO 180 dotyczy metodyki badań umożliwiających wyznaczenie odporności na łamanie tworzyw sztucznych. Badania wykonywane są na urządzeniu do badań udarności z zastosowaniem młota wahadłowego o energii potencjalnej w przybliżeniu równej energii wymaganej do złamania próbki. Urządzenie wyposażone jest w belkę wspornikową, na której umieszcza się próbkę do badań. Uzyskane wyniki badań wykorzystywane są w obliczeniach umożliwiających określenie wartości względnej odporności na obciążenia dynamiczne materiału. Ze względu na niski koszt oraz krótki czas wymagany do wykonania próby, badania te są stosowane w procedurach kontroli jakości jako badania porównawcze. Nie stosuje się tych badań jako badania zatwierdzające. Norma specyfikuje różne parametry próby w zależności od rodzaju materiału, oraz rodzaju karbu wyciętego na próbce. Norma ISO 180 nie może być stosowana zamiennie z normą ASTM D256 Odporność na uderzenia tworzyw sztucznych w badaniach udarności metodą Izod’a, ze względu na różnice wynikające z wymagań dotyczących metod badawczych.
Zastosowanie młota wahadłowego CEAST 9050 w konfiguracji ręcznej lub zmotoryzowanej wraz z imadłem podtrzymującym próbkę, odpowiednio zwymiarowaną ramą oraz młotem zapewnia realizację badań zgodnych z normą. W celu uzyskania pełnej informacji na temat wpływu uderzenia na materiał w warunkach temperatury obniżonej - poniżej temperatury pokojowej zalecamy wyposażenie urządzenia w zbiornik kriogeniczny.
W badaniach dopuszcza się stosowanie próbek z karbem i bez karbu. W celu odpowiedniego przygotowania próbek do badań zalecamy zastosowanie naszego zmotoryzowanego urządzenia Notchvis lub automatycznego systemu do nacinania karbów wykonujących karby zgodnie z wymaganiami normy o jednakowej głębokości nacięcia, jednakowym kącie rozwarcia oraz promieniu podstawy.
W celu pełnego zrozumienia wymagań dotyczących przygotowania próby, procedury wykonania badań, charakterystyki wyników oraz przygotowania próbki zalecamy zapoznanie się z wymaganiami zawartymi w normie.