Europejska norma na badania materiałów metalicznych w próbie rozciągania wprowadzona została we wrześniu 2009 roku, zastępując wycofaną normę EN 10002-1:2001. Określa metodykę badań w próbie rozciągania materiałów metalicznych i definiuje właściwości mechaniczne, które mogą zostać określone w tej próbie w temperaturze pokojowej. Próbka do badań wytrzymałościowych jest odkształcana w czasie próby w celu wyznaczenia właściwości mechanicznych.
Zgodnie z normą próba rozciągania służy do określenia właściwości mechniacznych następujących wyrobów: blachy cienkie i płyty wykonane z materiałów metalicznych, druty, pręty, kształtkowniki i rury. Próbka w czasie próby jest zamocowana w uchwycie zaciskowym w sposób minimalizujący odchylenie od osi rozciągania. Po zamocowaniu próbka jest rozciągana do momentu zniszczenia. W czasie rzeczywistym próby dane dotyczące obciążenia i odkształcania są zapisywane.
Norma zakłada stosowanie dwóch metod. Jedna z nich dopuszcza regulację zastosowanej w czasie próby prędkości odkształcania co ogranicza zmiany tego parametru podczas próby. Zmiany prędkości odkształcania dokonywane są jednocześnie podczas wyznaczania parametrów wrażliwych na zmiany prędkości prowadzonej próby rozciągania. Druga metoda oparta jest na zmianie wartości naprężenia. Wybór metody należy do laboratorium i musi zostać określona przed wykonaniem raportu z prowadzonych badań.
Norma zawiera również zalecenia określające rodzaj stosowanych próbek z wymiarami, porady dotyczące urządzeń wytrzymałościowych sterowanych komputerem i stosowania metod umożliwiających określenie błędów pomiarowych. Próba umożliwia wyznaczenie właściwości mechanicznych: umownej granicy plastyczności, wytrzymałości na rozciąganie, wydłużenia i przewężenia.
Typowy system stosowany do badań to uniwersalna maszyna wytrzymałościowa, jak urządzenie oferowane przez nas – serii 5900, wyposażona z odpowiednie uchwyty klinowe bądź hydrauliczne i ekstensometry zaciskowe lub automatyczne umożliwiające pomiar odkształcenia bezpośrednio na próbce w celu prawidłowego określenia umownej granicy plastyczności.
W celu pełnego zrozumienia wymagań próby zaleca się przestudiowanie normy co umożliwi wybranie odpowiedniego produktu, który będzie spełniał oczekiwania użytkownika w czasie prowadzonych badań w próbie rozciągania.