Próba rozciągania materiałów stosowanych na taśmy transporterowe to ważny element procesu oceny jakości wytworzonych produktów. Umożliwia wyznaczyć jego trwałość – parametr określający wartość jaką musi wykazywać materiał spełniający wymagania norm stosowanych przez producenta. Taśmy transporterowe muszą być odporne na działanie naprężeń rozciągających, stąd konieczność przeprowadzenia badań w próbie rozciągania potwierdzających ich wysoką wytrzymałość. Wytrzymałość materiału w połączeniu z zastosowaniem wielu włókien o odpowiedniej orientacji może spowodować ślizganie się próbki w uchwycie lub jej uszkodzenie w miejscu mocowania w maszynie wytrzymałościowej.
Producent materiału stosowanego na taśmy transporterowe skontaktował się z naszą firmą w celu uzyskania pomocy w przygotowaniu próby rozciągania swoich produktów. Producent miał problemy z odpowiednim mocowaniem próbki – materiał ślizgał się lub ulegał zniszczeniu – gdy zastosowane ciśnienie zaciskające próbkę było za wysokie. Stanowi to wyzwanie w wykonywaniu próby rozciągania, zwłaszcza w przypadku rozciągania próbek nie posiadających specjalnych naszywek do mocowania w uchwytach lub gdy powierzchnia przekroju próbki jest taka sama na całej jej długości.
Do badań użyliśmy standardowej konfiguracji z wyjątkiem jednego elementu o małym znaczeniu, którego zastosowanie gwarantowało pomyślne przeprowadzenie próby. Po wykonaniu serii prób, zalecamy przede wszystkim wyposażenie maszyny wytrzymałościowej w uchwyty pneumatyczne o działaniu bocznym z odpowiednim ciśnieniem zacisku – 5 kN lub 10 kN. W pewnych przypadkach, materiał może ulec zniszczeniu podczas mocowania w uchwycie przy ciśnieniu poniżej 5 kN wymagane jest wtedy zastosowanie dodatkowego ciśnienia przy zacisku, którego uzyskanie możliwe jest przy mocowaniu w uchwytach 10 kN. Jest to istotne, kiedy przeprowadza się próbę rozciągania pojedynczego włókna materiału, które może ślizgać się w czasie realizowanej próby rozciągania – występuje spiętrzenie naprężeń w obszarze zlokalizowanym przy uchwytach co może powodować zniszczenie próbki. Stwierdzono, ze do tego rodzaju badań idealnym uchwytem jest 10 kN uchwyt, nawet dla próbek, które ulegały zniszczeniu w próbie z zastosowaniem uchwytów 5 kN.
Zalecane jest oprócz uchwytów o wyższym ciśnieniu zaciskowym, zastosowanie wkładów klinowych z odpowiednim wyłożeniem szczęk do uchwytów uzależnionym od rodzaju badanych materiałów. Podczas prowadzonych prób rozciągania, próbki zawijano na wkładach klinowych w celu uniknięcia ślizgania podczas rozciągania. Wkłady zwiększają powierzchnię styku próbki ze szczękami zaciskowymi. Zastosowano uchwyty specjalnie przygotowane pod potrzeby klienta o przekroju 50 mmx50 mm z powierzchnią ząbkowaną z zaokrąglonymi krawędziami w celu zminimalizowania możliwości pękania materiału rozciąganego w obszarze uchwytów oraz kontaktu z ostrymi załamaniami, które mogłyby powodować rozrywanie próbki.
Próby prowadzono z prędkością odkształcania 100 mm min, a wszystkie próbki uległy rozerwaniu w obszarze pomiarowym. Zalecamy zastosowanie do badań materiałów w próbie rozciągania naszych elektromechanicznych maszyn wytrzymałościowych 3300 lub 5500 wyposażonych w uchwyty pneumatyczne o działaniu bocznym oraz szczęki z odpowiednim wyłożeniem powierzchni czołowej.