Kleje tkankowe stosowane są powszechnie w przemyśle biomedycznych w takich aplikacjach jak: bandaże, opatrunki wtórne czy jako materiały do zaopatrzenia krwawień. Chociaż nie ma żadnej normy dotyczącej badań tego rodzaju materiałów, można stosować inne podobne normy ASTM, m.in.: ASTM F2255, F2256 i F2258 oraz F2458. Wymagane jest wyznaczenie wytrzymałości klejów tkankowych przed wprowadzeniem ich na rynek medyczny – przed pierwszym użyciem w warunkach klinicznych. Jeżeli klej nie jest wystarczająco mocny, produkt może prowadzić do infekcji lub nieprawidłowego gojenia rany. Jeżeli klej jest zbyt mocny, tkanka może ulec uszkodzeniu przy jego usuwaniu.
Przeprowadziliśmy jedną próbę na oprzyrządowaniu umożliwiającym przeprowadzenie symulacji imitującej akcję usuwania przez oderwanie elementu zawierającego klej z rany pacjenta. Oprzyrządowanie umożliwia wykonanie symulacji pod różnym kątem. W badaniach użyto maszyny elektromechanicznej 3345 wyposażonej w 50N głowicę pomiarową oraz pojedynczy 250 N uchwyt pneumatyczny z płaską metaliczną powierzchnią czołową szczęk o wymiarach 25 mm x 25 mm. Na maszynie zamocowano oprzyrządowanie do badań odrywania pod różnym kątem. Ustawiono kąt odrywania - 135 ° kąt, najlepiej symulujący linię odrywania podczas normalnego użycia kleju w warunkach klinicznych. Wykorzystaliśmy podczas próby skórę zwierzęcą jako podłoże – materiał o podobnych właściwościach do skóry ludzkiej.
Zalecane jest użycie modułu oprogramowania The Bluehill® 2 Odrywanie, Rozrywanie i Tarcie do tych badań. Moduł oprogramowania umożliwia wykonanie pomiarów z uwzględnieniem wyznaczenia pierwszej wartości maksymalnej, średniej wartości obciążenia i średniego obciążenia na szerokość próbki.